117 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
17.07.2019
Ορφέας | Main Feed
Ειρήνη Κουλούρη

Ο Γιάννης Zώτος υπήρξε μουσικός, ενορχηστρωτής, παραγωγός και διευθυντής ορχήστρας του Μίκη Θεοδωράκη επί σειρά ετών. Συνθέτης και ο ίδιος, γράφει μουσική που δεν αφήνει καθόλου ασυγκίνητο το μουσικό αυτί των κριτικών. Με εφαλτήριο τη στενή σχέση που συνδέει τον ίδιο και το συνθέτη της Ρωμιοσύνης, εν έτει 2010, ο Γιάννης Ζώτος έρχεται από τη Γερμανία, κουβαλώντας στις αποσκευές του μία τολμηρή πρόταση. Την προσεχή Παρασκευή στις 17 του Δεκέμβρη θα παρουσιάσει στον Ιανό της Σταδίου, στην Αθήνα, σηματοδοτώντας και επί της ουσίας την είσοδό του στη δισκογραφία, το πρώτο του cd με μελοποιήσεις ποιημάτων του Μίκη Θεοδωράκη, ποιημάτων που γράφτηκαν από το Θεοδωράκη μόλις στα είκοσί του χρόνια. Ο Ορφέας είναι χορηγός επικοινωνίας αυτής της βραδιάς. Συναντήσαμε το Γιάννη Ζώτο. Κι αυτός μας μίλησε για τη σχέση του με το Μίκη Θεοδωράκη, τα νεανικά ποιήματα που έγιναν τραγούδια, τη μουσική στη ζωή του. Η συνέχεια επί της οθόνης σας.

Κύριε Ζώτο, έχετε γεννηθεί στην ανατολικογερμανική Δρέσδη, σαν παιδί ερχόσασταν συχνά στην Ελλάδα;
Γιάννης Ζώτος: Πρωτοήρθα στην Ελλάδα το 1975 μετά την μεταπολίτευση και από κει και μετά έρχομαι κάθε χρόνο, περιπού 2-3 φορές το χρόνο.

Πώς έγινε η γνωριμία σας με το Μίκη Θεοδωράκη; Ήταν .....σε ελληνικό ή γερμανικό έδαφος;
Γ.Ζ.: Το Μίκη Θεοδωράκη τον γνώρισα στις πρόβες για το „Canto General“ τον Ιανουάριο του 1980 στο Βερολίνο, όπου έπαιζα με το Λάκη Καρνέζη το 1. μπουζούκι. Αυτή η συναυλία κυκλοφόρησε και σε δίσκο „Canto General“ live at the Palast der Republik / Berlin (Amiga 1980).

Μιλήστε μας για τις συνεργασίες σας με τον κύριο Θεοδωράκη. Τα θέτω λίγο με σειρά χρονολογική τα πράγματα, για να σας γνωρίσουν οι συμπατριώτες μας.
Γ.Ζ.: Μετά από αυτήν την πρώτη γνωριμία συνεργάστηκα για τα επόμενα 30 χρόνια με τον Μίκη Θεοδωράκη. Το 1980 άρχισε η συνεργασία μου μαζί του με την εκτέλεση του ορατόριου «Canto General» (Θεοδωράκης / Νερούδα) στο Βερολίνο. Το 1981 και το 1982 συμμετείχα σε διάφορες εκτελέσεις του λαϊκού ορατόριου «Άξιον εστί» (Θεοδωράκης /Ελύτης) κάτω από τη διεύθυνση του συνθέτη,  οι οποίες κατέληξαν στην ηχογράφηση ενός δίσκου (κυκλοφορεί από την Eterna). Το 1987 ο ενορχήστρωσα τον δίσκο «Gisela May singt Theodorakis» (Amiga). Από το 1990 διήυθυνα την Ορχήστρα του Θεοδωράκη στις περιοδείες του στην Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία, Λουξεμβούργο, Γαλλία, Βέλγιο, Νορβηγία, Ολλανδία, Ισπανία, Τουρκία, Ισραήλ, Καναδά και φυσικά στην Ελλάδα. Σ’ αυτήν την περίοδο συνεργάστηκα επίσης με την Μαρία Φαραντούρη, τον Γιώργο Νταλάρα, την Δήμητρα Γαλάνη, τη Μαρία  Δημητριάδη, την Έλλη Πασπαλά, τον Πέτρο Πανδή. Το 1990/91 ενορχήστρωσα το CD «Theodorakis sings Theodorakis» (Intuition), το 1995 το CD «Birthday Concert – Mikis Theodorakis & Maria Farantouri» (Tropical Music) και το 1997 το CD «Together – Mikis Theodorakis & Sülfü Livaneli» (BMG). Μεταξύ 1997 και 2004 συνόδευσα την Μαρία Φαραντούρη στις περιοδείες της σε Ευρώπη και Αμερική. Το  1998 κυκλοφόρησε το  CD «Ο ήλιος και ο χρόνος» με την Μαρία Φαραντούρη και τον Rainer Kirchmann (Lyra), στο οποίο έχω γράψει  ένα κομμάτι των ενορχηστρώσεων.

Όταν άκουσα το ποίημα της Πολυδούρη στο διαδίκτυο, σε μελοποίηση δική σας, συγκλονίστηκα. Η μουσική σας και ιδίως εκείνο το πιανιστικό σόλο λίγο πριν το  τέλος του τραγουδιού με παρέπεμψαν στον Nyman, τον συνθέτη που έγραψε τη μουσική στο φιλμ «μαθήματα πιάνου». Μίξη  ροκ, τζαζ και κλασσικής να το ’λεγα; Πάντως, τη διακρίνει το πολύ συναίσθημα. Αυτό είναι κύριο μέλημά σας; Να βάζετε πολύ συναίσθημα στην κάθε σας δουλειά;
Γ.Ζ.
: Το συναίσθημα είναι γενικά ο κύριος παράγοντας για κάθε καλλιτεχνική δουλειά, έτσι νομίζω τουλάχιστον. Εγώ δεν μπορώ να δημιουργήσω χωρίς συναίσθημα.

Μιλήστε μας για την παρουσίαση της δουλειάς σας, στον Ιανό.Έίναι η παρουσίαση του cd «οι σιγανές φωνές της μνήμης» σε στίχους που έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης όταν ήταν 20 ετών.
Γ.Ζ.: Μετά από τόσα χρόνια που είχα την τύχη να γνωρίσω το Μίκη και τη μουσική του, έτυχε να μου δώσει ένας φίλος ένα βιβλίο με ποιήματά του. Δεν μπορώ να πω πως, αλλά ένιωσα διαβάζοντάς τα άμεσα την ανάγκη να τα μελοποιήσω, Δεν είχα την αίσθηση τότε, ότι είναι ποιήματα ενός μεγάλου συνθέτη αλλά λόγια ενός μεγάλου ποιητή.  Στον Ιανό θα παρουσιάσουμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα αυτή τη δουλειά.

Τα άλλα τραγούδια που θα παρουσιαστούν στο δεύτερο μέρος, στον Ιανό, δηλαδή της Πολυδούρη, του Σεφέρη του Καρυωτάκη, του Ρίτσου και Θοδωρή Γκόνη, θα κυκλοφορήσουν σε cd;
Γ.Ζ.
: Αυτή τη στιγμή έχω υλικό για για άλλους 3 δίσκους. Το άμεσο project που σχεδιάζω να ολοκληρώσω είναι ένας δίσκος Πολυδούρη / Καρυωτάκη, στον οποίο θα συνεργαστώ με την Καλλιόπη Βέτα, η οποία θα είναι και special guest στον Ιανό.

Ποιές ήταν ακριβώς, οι μουσικές σπουδές σας;
Γ.Ζ.: Σπούδασα απο το 1981-1983 στην ανώτερη μουσική σχολή της Δρέσδης „Carl - Maria v. Weber“ και από το 1984-1989 κλασσική  κιθάρα στο „Hans Eisler Musikhochschule“ του Βερολίνου. 

Σας ρώτησα πριν για τις μουσικές σπουδές σας, γιατί πληροφορούμαι, από έγκυρη πηγή, ότι στην Ελλάδα, σπουδάζουν σε ωδεία το 60% του αριθμού σπουδαστών, που σπούδαζε το 1990. Πως θα το σχολιάζατε; Οφείλεται στην οικονομική κατάσταση ή στο πνευματικό βούλιαγμα;
Γ.Ζ.
: Αυτά πάνε μαζί, μια δύσκολη οικονομική κατάσταση δημιουργεί και πνευματικό „βούλιαγμα“. Αλλά όχι μόνο αυτό. Πέρα από την οικονομική κατάσταση δημιουργεί η κοινωνία μας, και όχι μόνο στην Ελλάδα, μια πνευματική φτώχεια. Όταν όλα μετριούνται με χρήματα, οι „Star“ βγαίνουν από τα „fame story“ κ.λ.π., οι δισκογραφικές εταιρίες δεν ψάχνουν για καλλιτεχνική ποιότητα, αλλά προσπαθούν να βγάλουν γρήγορα χρήματα, η ποιότητα της μόρφωσης στα σχολεία χειροτερεύει σιγά σιγά και έχουμε καινούριες γενιές που δεν ξέρουν να γράφουν και να εκφράζονται σωστά, όλα αυτά καταλήγουν βεβαίως σε πνευματική κατάπτωση.

Ποιοί είναι οι λατρεμένοι σας συνθέτες, παλιότεροι και σημερινοί; Από ξένους κι από Έλληνες.
Γ
.Ζ.: Εγώ ξεχωρίζω συνθέτες και τραγουδοποιούς συνθέτες.  Συνθέτες είναι οι J.S. Bach, Mozart, Schubert, Avo Pärt και φυσικά ο Θεοδωράκης. Tραγουδοποιοί είναι οι Beatles, Rolling Stones, Bob Dylan, ο Σαββόπουλος και φυσικά πάλι ο Θεοδωράκης.

Θα έχετε προσέξει ότι λίγοι μουσικοί σπουδάζουν σύνθεση. Τους φαίνεται πιο δύσκολο να γίνουν συνθέτες και νομίζουν ότι αφορά άλλους ... πιο ιδιοφυείς (!). Στην πραγματικότητα, μετά από πολλά χρόνια, τολμούν να συνθέσουν.Στη νεότητα, νομίζουν ότι δεν θα τα καταφέρουν, ότι «είναι για κάποιους άλλους». Κι αργότερα λοιπόν, το μετανιώνουν, που δεν συγκροτήθηκαν μορφωτικά σ’ αυτόν τον τομέα της μουσικής. Τι λέτε επ’ αυτού;
Γ.Ζ.: Αυτό που μπορώ να πω εγώ γι‘ αυτό: Δεν ξέρω πως λειτουργούν οι άλλοι, αλλα για μένα ήταν πάντα σημαντικό να ψάχνω ήχους, να ασχολούμαι, όχι μόνο με την ερμηνεία, αλλά και να γράφω μουσική (για το θέατρο, για τον κινηματογράφο). Ίσως ήταν τελικά η μακρόχρονη συνεργασία με τον Μίκη βασικό κίνητρο για μένα να ασχοληθώ με την άμεση σχέση του λόγου και της μουσικής.

Πιστεύετε ότι οι σπουδές σύνθεσης είναι σύμμαχος του ταλέντου;
Γ.Ζ.: Βεβαίως!

Σαν καλλιτέχνης που απευθύνεστε προς τις ανθρώπινες ψυχές και που προσφέρετε σ’ αυτές, τι θα θέλατε να πείτε σχετικά με την κατάντια της Ελλάδας, προς τους «αξιότιμους» πολιτικούς, από το «μετερίζι» του Ορφέα;
Γ.Ζ.: Σαν αισιόδοξος πεσιμιστής πρέπει να πω, πως η πολιτικοί πια είναι καθαρά εκτελεστικά όργανα των δυνάμεων, που δεν εκλέχτηκαν ποτέ από τον κόσμο. Γι‘ αυτό η μόρφωση είναι (μίλησα και παραπάνω γι‘αυτήν) τόσο επικίνδυνη για τους „μη εκλεγμένους“ και στη συνέχεια για τους πολιτικούς. Εμείς (ο κάθε Ορφέας) σίγουρα δεν μπορούμε να αλλάξουμε αυτήν την κατάσταση, αλλά μπορούμε να προσφέρουμε με ποιοτική μουσική και να αντισταθούμε. Ο δάσκαλός μας σ‘αυτό είναι για άλλη μια φορά ο Μίκης Θεοδωράκης.

 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Χτύπος γλυκόλαλης καμπάνας, μια πασχαλιά που κουβαλά μαζί της και το αεράκι του Επιτάφιου είναι για τους Έλληνες ο Πάριος. Μια ηχώ από τις γυναίκες που αγάπησε. Ένα φωτόδεντρο στην αυλή του ελληνικού τραγουδιού. Δεν είναι τυχαίο πως από πολύ νωρίς ο Καζαντζίδης μου είχε εμπιστευτεί ότι αυτόν θαύμαζε περισσότερο από τη γενιά του. Δεν είναι τυχαίο ότι Φλέρυ Νταντωνάκη, η μεγαλύτερα για μένα Ελληνίδα τραγουδίστρια, τρελαινόταν με τον Πάριο
Γιώργος Λιάνης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/7/1998 Έφυγε από τη ζωή νικημένη από τον καρκίνο η ερμηνεύτρια Φλέρυ Νταντωνάκη