139 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
17.11.2019
Ορφέας | Main Feed
Γιώργος Τζαγάκης

Παρότι η διακριτική παρουσία του και οι συνειδητά επιλεκτικές εμφανίσεις και εργασίες  του του στέρησαν ένα μέρος της δημοσιότητας που απολαμβάνουν άλλοι καλλιτέχνες της γενιάς του, ο Νίκος Ανδρουλάκης μετράει ήδη περίπου είκοσι χρόνια στην ελληνική  δισκογραφία και ακόμα περισσότερα στην ελληνική μουσική σκηνή. Με την ευχή απο τις παρέες των παιδικών του χρόνων στην Κρήτη και με αποσκευές τους μαγικούς ήχους απο την κρητική παραδοσιακή μουσική και όχι μόνο, βρέθηκε στην Αθήνα και στην αγκαλιά σημαντικών Ελλήνων συνθετών. Στο δρόμο του ελληνικού τραγουδιού στον οποίο τον οδήγησαν οι ήχοι και οι επιθυμίες της παιδικής του ηλικίας έμελλε να συναντήσει σημαντικούς Έλληνες συνθέτες και καλλιτέχνες και να λάβει μέρος σε αρκετά και σημαντικά αφιερώματα και μουσικά σχήματα. Τελευταίος σταθμός στο μουσικό ταξίδι που συνεχίζεται για το Νίκο Ανδρουλάκη, ο δίσκος "Στης μνήμης το κλαδί" υπό μια νέα δισκογραφική στέγη, το Μετρονόμο και με τον ίδιο να ντύνει με μουσικές τους στίχους της Χαρούλας Βερίγου.
 
Ως γιος του λυράρη Μανώλη Ανδρουλάκη φαντάζομαι ότι οι πρώτοι ήχοι που θυμάστε από την παιδική σας ηλικία είναι αυτοί της κρητικής λύρας. Πως εξελίχθηκε η επαφή σας με τη μουσική και ποια μουσικά ερεθίσματα θεμελίωσαν τη σταθερή επαγγελματική σχέση σας με αυτή;
Νίκος Ανδρουλάκης: Ήχοι μαγικοί, ήχοι όμορφοι! Πολλές φορές σκέφτομαι πόσο τυχερός ήμουν, που μεγάλωσα μ΄ αυτές τις μουσικές, αυτά τα τραγούδια και αυτά τα γλέντια. Πραγματικά πέρασα ωραία παιδικά χρόνια με τις παρέες στην Κρήτη. Ήταν αυτές οι παρέες που μου έδωσαν ... την ευχή τους.
Εκτός τώρα από τους σκοπούς της Κρήτης, στο σπίτι μας «μπήκαν» και τα τραγούδια των συνθετών, ποιητών και οι μεγάλες φωνές της ελληνικής μουσικής. Πολλοί συνθέτες μέσα στα τραγούδια τους, έβαζαν τη λύρα, το λαούτο, το κανονάκι, το σαντούρι, το κλαρίνο κ.ά. Αυτό το ‘’δέσιμο’’ των οργάνων με μάγευε, με ταξίδευε,με έκανε να ονειρεύομαι. Δε θα μπορούσα να ‘’μπω’’ σε άλλο δρόμο, εκτός από αυτόν, της μουσικής και του τραγουδιού.


Παρότι η καταγωγή και τα πρώτα σας μουσικά ερεθίσματα προοιώνιζαν ίσως τη σχέση σας με την κρητική μουσική, σύντομα διευρύνατε και αργότερα εμπλουτίσατε τους μουσικούς σας ορίζοντες με συνεργασίες και δισκογραφικές δουλειές γύρω από το έντεχνο και το λαϊκό τραγούδι. Πως προέκυψε αυτή η διεύρυνση της ενασχόλησης σας με τη μουσική;
Ν.Α.: Όταν ήρθα στην Αθήνα από την Κρήτη το 1981, ήθελα να συνεργαστώ με τους συνθέτες που άκουγα και ήξερα το έργο τους πολύ καλά. Το κατάφερα και είχα συνεργασία με αρκετούς από αυτούς. Αυτοί οι άνθρωποι, μου διεύρυναν το μουσικό μου ορίζοντα και σ΄ αυτούς οφείλω πολλά. Τους ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που μου δείχνουν στο να ερμηνεύω τα έργα τους, στις συναυλίες και στους δίσκους.

Μελετώντας κανείς την καλλιτεχνική σας πορεία όλα αυτά τα χρόνια θα μπορούσε να παρατηρήσει ότι παρά το πλούσιο καλλιτεχνικό βιογραφικό σας η καλλιτεχνική σας διαδρομή είναι διακριτική – μακριά από τη δημοσιότητα – και οι ζωντανές εμφανίσεις περιορισμένες. Είναι αυτή η στάση μια συνειδητή επιλογή ή οφείλεται στην έλλειψη αξιόλογων μουσικών προτάσεων και σχημάτων;
Ν.Α.: Εδώ στην Αθήνα δούλεψα σε αρκετά μουσικά στέκια, όπως στο «Όμορφο» στο Χαλάνδρι, στο «Περιβόλι τ΄ Ουρανού» για δύο σεζόν ΄94 και΄95, στην ‘’Παλιά Μαρκίζα’’ τέσσερεις σεζόν, στα «9/8», στο «ΖΟΟΜ» στην Πλάκα το 2002 με το Δημήτρη Μητροπάνο και αλλού. Τα καλοκαίρια κάνω συναυλίες και το χειμώνα εμφανίζομαι σε μουσικές σκηνές. Είναι συνειδητή επιλογή να κάνω λίγες εμφανίσεις, γιατί θέλω να βγαίνω, όταν έχω να πω καινούργια πράγματα. Νιώθω αμήχανα να επαναλαμβάνω τα ίδια.

Σίγουρα θα έχετε να διηγηθείτε αρκετά από τις πολλές συνεργασίες σας με σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες μέσα από τις οποίες σας γνώρισε το ευρύ κοινό, όμως νομίζω ότι θα θέλατε να μείνετε περισσότερο στη συνεργασία σας με το Γιάννη Μαρκόπουλο που ήταν η πιο σταθερή και η μεγαλύτερη σε διάρκεια...
Ν.Α.: Ξεκίνησα δισκογραφικά με συμμετοχές στους δίσκους «Κρητών Έπος» το 1991, σε ενορχήστρωση Χριστόδουλου Χάλαρη και «Ζωγραφιές και Χρώματα» του συνθέτη Λίνου Κόκοτου, με τον οποίο κάναμε και πολλές συναυλίες σε πολλές πόλεις και στο θέατρο ‘’Λυκαβηττού’’το 1995. Με το Χρήστο Λεοντή συνεργάστηκα σε μια μεγάλη συναυλία για τα «30 χρόνια χωρίς το Ν. Ξυλούρη» το 2010, με το Θανάση Νικόπουλο στο δίσκο του «Τραγούδια του έρωτα και της θάλασσα Νο 2». Πρόσφατα συνεργάστηκα με τον Σαράντη Κασσάρα στον δίσκο «Carmina Graeka», σε μουσική δική του και ποίηση Γιάννη Ρίτσου, τραγούδησα ‘’Το μυστικό του κόσμου’’.
Επίσης στους πρώτους τέσσερεις δίσκους μου («Ένα φεγγάρι δρόμος», «Μυθικά καράβια», «Τα Τιμαλφή» και «Ένα κομμάτι ουρανό»), μου έχουν χαρίσει δημιουργίες τους ο Ηλίας Κατσούλης, ο Γιώργος Δεσποτίδης, ο Γιώργης Θεοχαρόπουλος, ο Παντελής Θαλασσινός, ο Γιώργος Αρσενίδης, ο Γιάννης Τζουανόπουλος, ο Αντώνης Πετράτος και πολλοί καλλιτέχνες απο την Κρήτη.
Τώρα ο Γιάννης Μαρκόπουλος, είναι ο συνθέτης που μου έδωσε «βήμα», σε μια μεγάλη συναυλία στο Ηρώδειο το Μάιο του 1988. Σε αυτή τη συναυλία τραγούδησα «Χίλια μύρια κύματα», «Γεννήθηκα στο βλέφαρο του κεραυνού» και με την αλησμόνητη Μαρία Δημητριάδη ‘’Κάτω στης Μαργαρίτας τ΄ αλωνάκι’’. Από κει και μετά, κάναμε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, στην Κύπρο, σε πολλές πόλεις της Ευρώπης, στο Μ.Μ.Α. το 1994 και ξανά στο Ηρώδειο το 2004 και το 2005, πάντα με σπουδαίους μουσικούς, μεγάλες ορχήστρες  και  καταπληκτικές χορωδίες.Πραγματικά έχω να θυμάμαι πολλά από τις συνεργασίες μου. Πολύτιμες και μοναδικές εμπειρίες, για το μουσικό ταξίδι που συνεχίζεται...

Με αφορμή την επιλογή σας να παρουσιάσετε τη νέα σας δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Στης μνήμης το κλαδί», μέσα από μια εταιρεία μουσικών εκδόσεων που σέβεται τη δουλειά των δημιουργών και δε λειτουργεί με τους συνήθεις όρους των δισκογραφικών εταιρειών θα ήθελα να μας καταθέσετε τις δικές σας σκέψεις και εμπειρίες για το ρόλο των δισκογραφικών εταιρειών στη σύγχρονη μουσική παραγωγή...
Ν.Α.: Οι εκδόσεις «ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ»,  είναι αυτό ακριβώς που περιγράφετε στην ερώτηση σας. Σεβασμός στην Τέχνη. Αυτό τα λεει όλα. Τώρα, όσον αφορά τις δισκογραφικές, θέλω να πω ότι επί σειρά ετών, έκαναν λάθος παραγωγές, ξόδεψαν αρκετά χρήματα και επειδή αυτά που έκαναν δεν είχαν διαχρονική αξία ... την πάτησαν. Ευτυχώς όμως υπάρχουν οι λεγόμενες «μικρές» εταιρείες, που κατά τη γνώμη μου θα αντέξουν, γιατί κάνουν λίγα και καλά.
Στο σημείο αυτό να χαιρετίσω και να ευχαριστήσω τη Χαρούλα Βερίγου και να της πω «η αρχή έγινε...», το Γιάννη Παπαζαχαριάκη για την ενορχήστρωση και την πολλή αγάπη που περιέβαλε το δίσκο, τους συνταξιδιώτες μας μουσικούς: Γιώργο Κατσίκα, Γιώργο Τζανέτο, Μίμη Ντούτσουλη, Χρήστο Περτσινίδη, Πάνο Δημητρακόπουλο, Ντίνο Χατζηιορδάνου, Νίκο Κιάκο, Διονύση Κορνηλάκη, Νίκο Κατσίκη και Βαγγέλη Παπαναστασίου, τους τεχνικούς ήχου Βαγγέλη Καλαρά και Γιάννη Ταβουλάρη, τον Σταύρο Σαπλαούρα για το εξώφυλλο και τον Πέτρο Σιακαβέλα για το mastering.


Στη νέα σας δισκογραφική δουλειά οι συνθέσεις σας κινούνται κυρίως σε παραδοσιακούς ρυθμούς αγγίζοντας συχνά τη μουσική παράδοση της Κρήτης. Είναι οι επιρροές που οδήγησαν τη σύνθεση σας σε αυτούς του ρυθμούς;
Ν.Α.: Δεν θα μπορούσε να έχει άλλους ήχους και άλλους ρυθμούς εκτός από αυτούς που άκουγα από παιδί. Αυτοί οι ήχοι, αυτοί οι ρυθμοί με ακολουθούν και σήμερα. Και κακά τα ψέματα ότι και να γίνει, όπου κι αν πάμε, όπου και αν ταξιδέψουμε, πάντα στις ρίζες, στους δικούς μας, στους φίλους μας...γυρίζει ο νους.

Ποια είναι η άποψη σας ως δημιουργός και ερμηνευτής για τη στάση που πρέπει να κρατούν οι νεότεροι καλλιτέχνες απέναντι στην κρητική μουσική παράδοση; Συνάδει με αυτήν ο τρόπος με τον οποίο συνάδελφοι σας - Κρήτες και μη - ενσωματώνουν στις δημιουργίες τους στοιχεία από την κρητική μουσική;
Ν.Α.: Πολλοί είναι οι καλλιτέχνες που δείχνουν μεγάλη αγάπη στη μουσική μας κληρονομιά. Παίζουν με μαστοριά τα παραδοσιακά όργανα και κρατούν ‘’ψηλά’’ τις μουσικές, τα τραγούδια, τις μαντινάδες αλλά και το χορό. Επίσης είναι πολύ σημαντικό ότι συνθέτες του καλού ελληνικού τραγουδιού σήμερα, δίνουν «πρώτο ρόλο» στο βιολί, στη λύρα, στο ούτι, στο σαντούρι κ.ά., για τη μουσική εκτέλεση των δημιουργιών τους.

Στο νέο σας δίσκο υπάρχουν τραγούδια όπως το ΄Χαμόγελο πρώτο΄, που κινούνται σε λαϊκούς δρόμους. Ποια είναι η σχέση σας με το λαϊκό τραγούδι ως ερμηνευτής;
Ν.Α.: Τα λαϊκά τραγούδια έχουν την δικιά τους ‘’γωνιά’’ στις καρδιές μας. Αγαπώ το λαϊκό τραγούδι και το ρεμπέτικο. Στα μαγαζιά που δούλεψα, εκτός από τα παραδοσιακά, έλεγα και ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια. Ακόμα και σήμερα στις συναυλίες, αλλά και στις μουσικές σκηνές, δε ξεχνώ τα λαϊκά μας αριστουργήματα.

Ποια είναι τα στοιχεία στο λόγο της Χαρούλας Βερίγου που σας ευαισθητοποίησαν και οδήγησαν σε αυτή την μουσική συνάντηση;
Ν.Α.: Οι στίχοι της Χαρούλας είναι αληθινοί, έχουν δύναμη, ομορφιά, ‘’συνομιλούν’’ με το όνειρο και συγκινούν τη σκέψη. Η ίδια αγκαλιάζει τη ζωή, αναζητά την έκφραση και αφού την βρει τη μοιράζεται μαζί μας.
 

 
Επισκεφτείτε το site του Νίκου Ανδρουλάκη στη διεύθυνση

www.nikosandroulakis.gr


Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Υπερτερεί συντριπτικώς ο πόλεμος.
Γιώργος Σεφέρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

17/11/1861 Γεννήθηκε ο Σπύρος Σαμάρας, συνθέτης του Ολυμπιακού ύμνου
18/11/1985 Πέθανε ο συνθέτης και τραγουδιστής του ρεμπέτικου Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας

ΤΥΧΑΙΑ TAGS