171 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
21.04.2019
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Δελτίο τύπου εκδήλωσης

Η Χάρις Αλεξίου στο σινεμά του Νίνο Ρότα

Μουσικά γεγονότα

Ορφέας

Ένα μεγάλο αφιέρωμα στο Nino Rota με τίτλο “Η Χάρις Αλεξίου στο σινεμά του Νίνο Ρότα” παρουσιάζει το “Θέατρον” του Κέντρου Πολιτισμού “Ελληνικός Κόσμος” για 6 μόνο συναυλίες, στις 7, 8, 9 και 14,15,16 Οκτωβρίου. Ο παγκόσμιος κινηματογράφος έχει γεμίσει τ’ αυτιά και τις καρδιές μας με μουσική. Από τις κορυφαίες μουσικές φωνές που κατέγραψαν τη μαγεία τους με νότες στο σελιλόιντ, ο Νίνο Ρότα, ο άνθρωπος που αναμόρφωσε και ανέδειξε την ιταλική μουσική στον 20ό αιώνα. 
Ο άνθρωπος, που έχοντας σαν βασική πηγή έμπνευσης την ιταλική λαϊκή μουσική, επένδυσε μουσικά μια μεγάλη σειρά ταινιών των πιο καταξιωμένων σκηνοθετών, και με βασικό όχημα τη δουλειά του ή μάλλον τη σχεδόν ταύτισή του με τον καρυφαίο Φεντερίκο Φελίνι -του οποίου υπήρξε το μουσικό alter ego- έφτασε μέχρι το Χόλυγουντ για να κατακτήσει τη παγκόσμια καταξίωση του Οσκαρ με το Νονό Νο 2 το 1975.
Επί τριάντα και πλέον χρόνια ο Νίνο Ρότα θαρρείς και κεντούσε τις νότες του πάνω στο φίλμ έτσι που ακόμα και σ’ αυτούς που ίσως δεν έχουν ακούσει καν το όνομά του, ακόμα και σ’ αυτούς που ενδεχομένως δεν έχουν δει ουτε μία ταινία του Φελίνι, οι μελωδίες του να τους είναι τόσο γνωστές και τόσο αγαπημένες. Ο Νίνο Ρότα γεννήθηκε το 1911 και μας αποχαιρέτησε το 1979.  Φέτος κλείνουν 100 χρόνια από τη γέννησή του. Το Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος, στο Θέατρον, θυμάται και εορτάζει αυτά τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Νίνο Ρότα, με τη συμμετοχή της εξηκονταμελούς Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και τη μαγική ερμηνευτική παρουσία της Χάρις Αλεξίου.
Είναι τόσο απλό αλλά και τόσο δύσκολο να κάνεις ένα αφιέρωμα στο Νίνο Ρότα.  Μια σειρά από τραγούδια που χρειάζονται από τον ερμηνευτή μέχρι και κάθε μουσικό της ορχήστρας να έχουν βουτήξει την πένα τους στο μελάνι της καρδιάς για να μπορέσουν να βάλουν υπογραφή σε τέτοιο αφιέρωμα.  Εκατό χρόνια μετά, ο Νίνο Ρότα είναι τόσο Ιταλός όσο και παγκόσμιος χάρις στη μοναδική δύναμη του σινεμά.  Γι’ αυτό και εμείς ανοίξαμε την πόρτα διάπλατα για να μπει η κορυφαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια Χάρις Αλεξιου στο σινεμά του Νίνο Ρότα. Η Ντόλτσε Βίτα, Λα Στράντα, οι Νύχτες της Καμπίρια, το Οκτώμιση, ο Νονός, ο Νονός 2, το Άμαρκορντ είναι μερικές μόνο από τις ταινίες που οι νότες τους θα πλημμυρίσουν τ’ αυτιά και τις καρδιές των θεατών.
Η σχέση της Χάρις Αλεξίου με την ιταλική μουσική είναι διαρκής και δυνατή.  Πίσω, το 1987, στο άλμπουμ “Η Χάρις Αλεξίου σε απρόβλεπτα τραγούδια” ερμήνευσε συγκλονιστικά το Canzone Arrabbiata του Νίνο Ρότα ενώ ένα χρόνο μετά εμφανίστηκε σε συναυλίες στην Αθήνα με τον ιταλό τροβαδούρο Πάολο Κόντε.  Λίγα χρόνια αργότερα (1992 και 1994) ο Μάουρο Μπολονίνι σκηνοθέτησε τις συναυλίες της Χάρις Αλεξίου στο Αττικόν και το Ηρώδειο ενώ τον περασμένο Μάιο στη Φλωρεντία της απονεμήθηκε το βραβείο “Una vita per la musica – Giglio d’ Oro” από το Fondazione “Premio Galileo 2000” που εδώ και 14 χρόνια βραβεύει εξέχουσες προσωπικότητες της Ευρώπης από την πολιτική, την οικονομία, τις επιστήμες και τις τέχνες, για τη δράση και την προσφορά τους στο χώρο τον οποίο υπηρετούν.
Τη Χάρις Αλεξίου και την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ θα πλαισιώσουν οι: Ιάσων Τριανταφυλλίδης στην επιλογή και το στήσιμο του προγράμματος, Πάνος Παπαδόπουλος στη σκηνοθετική επιμέλεια,  Κώστας Παπαδούκας στις ενορχηστρώσεις,  Ανδρέας Πυλαρινός στη διεύθυνση ορχήστρας και  Ελευθερία Ντεκώ στους φωτισμούς.
 
Η Χάρις Αλεξίου στο σινεμά του Νίνο Ρότα
Ένα μοναδικό αφιέρωμα στα 100 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου Ιταλού δημιουργού
Με την Ορχήστρα της Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ
7, 8 , 9, 14, 15, 16 Οκτωβρίου 2011
«ΘΕΑΤΡΟΝ»,  Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος»

Πειραιώς 254, Ταύρος, Αίθουσα «Αντιγόνη»
Τηλ. 212 254 0300
www.theatron254.gr
Ωρα έναρξης:  21.00
ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΧΩΡΟΣ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ
 
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
• «ΘΕΑΤΡΟΝ», Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», Πειραιώς 254, Ταύρος, τηλ. 212 254 0300
•  Στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.theatron254.gr
• Τηλεφωνικά στο 212 254 0300 με χρέωση πιστωτικής κάρτας
• Public, Kαραγεώργη Σερβίας 1, Πλ. Συντάγματος, τηλ. 210 3246210
• Public, Γρ. Λαμπράκη 152-154, Πειραιάς, τηλ. 210 4126460
• Public, Καράγιωργα & Λαζαράκη, Γλυφάδα, τηλ. 210 8984300
• Public, Ανδρέα Παπανδρέου 35, MALL Αμαρουσίου, τηλ. 210 6300023
• Public, Λεωφ. Βουλιαγμένης 276, MALL Αγίου Δημητρίου, τηλ. 210 9730006
 
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ
Λεωφορεία: 049 (Πειραιάς-Ομόνοια), στάση ΥΦΑΝΤΗΡΙΑ
914 (Ομόνοια - Πειραιάς - Παλαιά Κοκκινιά), στάση ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
Τρένο (γραμμή ΗΣΑΠ): ηλεκτρικός σταθμός Καλλιθέας
 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

Σχόλια  

 
0 #4 Τάσος Καραντής ... e-orfeas.gr 14-09-2011 22:59
Γενικά συμφωνούμε, πρέπει να κλείνεις τον κύκλο, πριν γίνεις η σκιά του εαυτού σου. Εξάλλου όλα αυτά τα ονόματα είναι τα κορυφαία του τραγουδιού μας, έχουν πιάσει τις υψηλότερες κορυφές, στην ηλικία που έπρεπε.
Για την Αλεξίου τα ’παμε, συμφωνούμε. Η Μαρινέλλα είναι κατά πολύ μεγαλύτερη (73), για την ηλικία της, νομίζω, αποτελεί θαύμα! Οι Πάριος –Νταλάρας – Μητροπάνος – Μητσιάς – έχουν σκαμπανεβάσματα κι αναλαμπές (λόγω της ηλικίας), γι’ αυτό, τη μια μπορεί να πλησιάσουν τον παλιό εαυτό τους, και την άλλη να είναι η σκιά του. Πάντως αντέχουν καλύτερα όλοι αυτοί, από την Αλεξίου. Ο Β. Παπακωνσταντίνου - και σε ροκ τραγούδι - που θέλει και την κραυγή του, αντέχει πολύ καλά για τα 62 του.
Κοίτα, στο ξανάγραψα, ή πρέπει να ‘χουν γνώθι σαυτόν, που ιστορικά δεν βλέπω να ’χε ποτέ κανένας(έχουν μάθει μια ζωή έτσι, με το κοινό, την αγάπη του και το χειροκρότημά του).Μιλάμε για τους πιο λαοφιλείς καλλιτέχνες. Ή να τους χτυπήσει το καμπανάκι το στενό τους περιβάλλον(αν δεν είναι κόλακες και παράσιτα που τους απομυζούν) ή το κοινό, με την, έστω και σταδιακά, απουσία του.
Από τη στιγμή, που τίποτα απ’ όλα αυτά δεν συμβεί, δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς οι υπόλοιποι(ακόμα κι οι μουσικογράφοι) τίποτα άλλο, από το να τους σεβαστούμε, γιατί αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν την ιστορία του σύγχρονου τραγουδιού μας.
Θα σου αναφέρω ένα παράδειγμα από το … ποδόσφαιρο, που είναι σκληρός χώρος. Πρόλαβα, πιτσιρικάς, στα τέλη της δεκαετίας του ’70(που με ‘παιρνε ο πατέρας μου στο γήπεδο) τον μεγάλο Δομάζο, στα τελευταία του, τον έβαζαν, ως αλλαγή, στο τελευταίο 10λεπτο του β’ ημιχρόνου, έτσι τιμητικά, κι, απλά, περπάταγε. Ε, σε πληροφορώ, ότι ενώ, με όλους τους άλλους, τους νέους, τα μπινελίκια και τα γαμωσταυρίδια πέφτανε σύννεφο, σε κάθε λάθος τους, τον Δομάζο, ό,τι και να έκανε, τον χειροκροτούσαν. Αν υπήρχε τέτοιος σεβασμός στην αρένα του ποδοσφαίρου, νομίζω πρέπει να υπάρχει, και πολύ περισσότερο, στην τέχνη.
Παράθεση
 
 
0 #3 Γιάννης Χαλκίδα 14-09-2011 20:56
Aρχικά σε ευχαριστώ πολύ που μπήκες στον κόπο να μου απάντησεις.
Στο θέμα μας τώρα: όταν λέω χειροκροτάμε μιλάω γενικά για το κοινό και δεν συμπεριλαμβάνω τον εαυτό μου που δεν την παρακολουθεί εδώ και μια δεκαετία. Και βέβαια όταν μιλάω για 60ρηδες εννοώ αυτόυς που πράγματι εκτίθενται (Αλεξίου και Πάριος κατά κύριο λόγο και Μαρινέλλα που είναι μεγαλύτερη).
Πιστεύω ότι και οι υπόλοιποι που αναφέρεις, αν και σαφώς αντέχουν καλύτερα, κάπου υπερεκτιμούν τις δυνατότητές τους και συναγωνίζονται τον παλιό εαυτό τους και τις παλιές επιδόσεις τους με άνισα αποτελέσματα. Για παράδειγμα στο αφιέρωμα του Νταλάρα στον Κουγιουμτζή η αδυναμία και η ατονία της φωνής του είναι περίσσότερο απο εμφανής.
Eυχαριστώ και πάλι.
Παράθεση
 
 
0 #2 Τάσος Καραντής ... e-orfeas.gr 12-09-2011 06:11
Θα συμφωνήσω μαζί σου για τη φθορά της φωνής της, που πλέον την εκθέτει … Μόνο οι φανατικοί θαυμαστές της, ενώ το ακούν, δεν θέλουν να το παραδεχτούν.
Θα διαφωνήσω μαζί σου, που τσουβαλιάζεις όλους τους 60ρηδες μαζί. Οι υπόλοιποι της γενιάς της(με τα φυσιολογικά σημάδια του χρόνου φυσικά) αντέχουν καλύτερα. Δηλαδή, ο Νταλάρας, ο Πάριος, ο Μητροπάνος, ο Μητσιάς, η Γαλάνη, ο Β. Παπακωνσταντίνου δεν έχουν τη φθορά της Αλεξίου. Γιατί να αποσυρθούν; Άκουσα, για παράδειγμα, πρόσφατα, σε συναυλία, τον Νταλάρα (στα 62 του) κι είπε τα «Παραπονεμένα λόγια», από ρε δίεση, όπως τα λέει στο δίσκο του 1979, που ήταν 29 ετών!
Κοίτα, και για τους τραγουδιστές, ισχύει ότι για τους ηθοποιούς: «πεθαίνουν στο σανίδι»! Θυμάμαι τον Χατζηχρήστο και τον Ηλιόπουλο, στα ΄80ς-που έπαιζαν σε επιθεωρήσεις - να τρέμουν πάνω στη σκηνή και με έπιανε ένας φόβος ότι θα πέσουν … Ποιος τραγουδιστής αποσύρθηκε ενώ ήταν καλά φωνητικά; Κανένας! Θα σου θυμίσω τον Πουλόπουλο (που αποσύρθηκε εν τέλει, αλλά για χρόνια τραγουδούσε … χωρίς φωνή), ή την αείμνηστη Μοσχολιού, πριν αρρωστήσει, έκανε συναυλίες κι έβγαζε δίσκους. Ήταν η Μοσχολιού που ξέραμε; Ο Μπιθικώτσης! Έκανε το 1984 αποχαιρετιστήρια συναυλία στο Ολυμπιακό Στάδιο, γεμίζοντάς το. Και μετά επανήλθε, με ζωντανές εμφανίσεις και δισκογραφία, όπου, βέβαια, ήταν η σκιά του εαυτού του…
Φταίμε κι εμείς οι δημοσιογράφοι, αλλά ξέρεις; Είναι λεπτό το θέμα για τέτοια κορυφαία ονόματα με μεγάλο έργο, υπάρχει ένας σεβασμός, που, ανθρώπινα, σε φρενάρει. Αλλά κι εσείς οι ακροατές! Γράφεις «χειροκροτούμε μια καρικατούρα» κι ότι είναι για γέλια ή για κλάματα… Γιατί δίνετε τα λεφτά σας και πηγαίνετε και υποκρινόσαστε; Αν ο όποιος καλλιτέχνης δεν έχει το γνώθι σαυτόν, βοηθείστε τον εσείς το κοινό του. Αν βλέπει ξέχειλες αίθουσες και αποθέωση, σκέφτεται, όλα καλά κι όλα ωραία. Αν το κοινό του αρχίσει να του δείχνει το κλείσιμο του κύκλου του, με την απουσία του, θα του κάνει καλό, σκληρά μεν, αλλά καλό επί της ουσίας.
Παράθεση
 
 
0 #1 Γιάννης Χαλκίδα 11-09-2011 15:40
E Λ Ε Ο Σ... Τώρα στα 60 θυμήθηκε η Αλεξίου να κάνει αφιέρωμα στο Νίνο Ρότα;;; Με τι φωνή θα το υποστηρίξει αυτό το υλικό;;
Ποιος θα τους επαναφέρει όλους τους 60ρηδες στην πραγματικότητα να μην εκτίθενται άλλο;; Αυτό το αφιέρωμα θα έπρεπε να το κάνει πριν 15 χρόνια. Θα γελάσουμε (ή θα κλάψουμε...)με την καρδιά μας. Κρίμα γιατί κάποτε αγαπήσαμε και τη φωνή και τα τραγούδια της. Τώρα πλέον χειροκροτάμε μια καρικατούρα...
Παράθεση
 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εν αρχή ην ο ήχος κι όχι ο λόγος.
Σταύρος Ξαρχάκος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS