331 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
19.06.2019
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Μάρω Χρυσανθοπούλου

Νταλάρας και Αλεξίου σε Πάτρα και Πετρούπολη

Ορφέας

 

 

 

 

 

 

ntalaras_alexiou_marw.jpgΈλα να σου δείξω ... πώς είναι το καλό τραγούδι, οι μεγάλες ερμηνείες, οι ανοιχτές αγκαλιές και το «ταλέντο»!
«Πάτρα έχεις ταλέντο!!» διαπίστωνε με χιούμορ ο Γιώργος Νταλάρας διά μικροφώνου στο Αρχαίο Ωδείο της Πάτρας και την ίδια ώρα η σκέψη που περνάει από το μυαλό είναι ότι το «ταλέντο» στο κοινό απαιτεί και ταλέντο στη σκηνή. Το βράδυ της Τρίτης 10 Ιουλίου στο ασφυκτικά γεμάτο Αρχαίο Ωδείο της αχαϊκής πρωτεύουσας, αλλά και τη Δευτέρα 2 Ιουλίου στο κατάμεστο Θέατρο Πέτρας της Πετρούπολης, ο συνδυασμός αυτός επετεύχθη εξίσου ιδανικά από το Γιώργο Νταλάρα και τη Χαρούλα Αλεξίου αντίστοιχα.

«Όλα σε θυμίζουν» - Αφιέρωμα στο Μάνο Λοϊζο
Το φετινό καλοκαίρι συμπληρώνονται 70 χρόνια από τη γέννηση του Μάνου Λοϊζου και 25 χρόνια από το θάνατό του και η Χάρις Αλεξίου τον τιμά με μια μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, από τις ακριτικές Πρέσπες μέχρι την Κρήτη. Σε έναν από τους πρώτους σταθμούς της τη συναντήσαμε κι εμείς. Δευτέρα 2 Ιουλίου στο Θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη. Η πρώτη συναυλία μετά την πρεμιέρα στο Ηρώδειο είχε σαν αποτέλεσμα τα εισιτήρια να είναι sold out αρκετές ημέρες πριν. Εκείνη τη βραδιά δεν υπήρξε στιγμή που να μην ήταν μαγική. Μια Χαρούλα βγαλμένη από τα παλιά που καταχειροκροτήθηκε πριν καν ξεκινήσει να μας ξεδιπλώνει το έργο του Μάνου.
Το θέατρο ήταν ήδη γεμάτο από τις 9 και συνέχιζε να δέχεται κόσμο ως τις 10 που ξεκίνησε η συναυλία. Αποσπάσματα από την ορχήστρα από γνωστά αγαπημένα τραγούδια του Μάνου (Όλα σε θυμίζουν, Ήλιε μου σε παρακαλώ, Ο γερο-Νέγκρο Τζιμ, Πάγωσε η τσιμινιέρα, Μάνα δε φυτέψαμε, Καλημέρα ήλιε) έδωσαν το έναυσμα για το χειροκρότημα που έλαβε η Χάρις Αλεξίου με την είσοδό της στη σκηνή. Ένα χειροκρότημα που περισσότερο θύμιζε φινάλε, παρά έναρξη συναυλίας.
Σιωπή και το «Σ’ ακολουθώ» για πρώτη φορά από γυναικεία χείλη. Το πρόγραμμα της συναυλίας περιελάμβανε τραγούδια από όλους σχεδόν τους δίσκους του Μάνου, ενώ ακούστηκαν και τραγούδια που πραγματικά είχαν χαθεί στο χρόνο («Καράβια αλήτες», «Ο ένας πλάϊ στον άλλο»). Όλα «πατούσαν» πάνω στις αρχικές ενορχηστρώσεις, με εξαίρεση το «Πες μου πώς γίνεται» του οποίου η διασκευή ανέδειξε ίσως περισσότερο την απόγνωση των στίχων του Μανώλη Ρασούλη.
Στο λαϊκό μέρος η Αλεξίου ήταν πραγματικά στο στοιχείο της. Απελευθερώθηκε πλήρως πάνω στη σκηνή ερμηνεύοντας τα δικά της «Τραγούδια της Χαρούλας», ανταλλάσσοντας μια «ζεϊμπεκιά» με έναν φαντάρο από το κοινό που έσπευσε στο κάλεσμά της για το «Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας» και απογειώνοντας το «Δε θα ξαναγαπήσω», εκτέλεση πολύ καλύτερη από την δισκογραφημένη του «Κεραμεικού». Και μετά από όλα αυτά, έγινε ξανά η Χαρούλα της καρδιάς μας, τραγουδώντας μας «...έλα να σου δείξω πώς είναι το φιλί...» («Πόσο σ’ αγαπώ») και ψιθυρίζοντάς μας πως «Όλα σε θυμίζουν».
Στο πλευρό της στάθηκε επάξια το Τρίφωνο (Ερωφίλη, Νίκος Κουρουπάκης, Δημήτρης Υφαντής). Η συναυλία έκλεισε με ολόκληρο το θέατρο όρθιο να τραγουδάει «...δε θα περάσει ο φασισμός!» («Το ακορντεόν») και την Αλεξίου να κλείνει με ένα πολιτικό σχόλιο για την πυρκαγιά στην Πάρνηθα, προτρέποντάς μας να απαιτήσουμε «Να τιμωρηθούν όσοι τα έκαναν αυτά, αλλά και όσοι μπορούν να τους τιμωρήσουν και δεν το κάνουν!".
Η βραδιά αυτή τα είχε όλα. Συγκίνηση, χαρά, αγωνία, θυμό, απόγνωση, γέλιο, αγάπη. Και όλα αυτά, τόσο απλά - μεγάλα. Τόσο απλά - σπουδαία. Είδαμε και ακούσαμε μια γυναίκα σε όλες τις μορφές της, να μας μιλάει για έρωτα, για θύμισες, να τραγουδάει με σκέρτσο και με νάζι, να πονάει, να είναι ευτυχισμένη, να κατεβαίνει στους δρόμους...

Μακάρι αυτά που είδαμε και ακούσαμε από την Αλεξίου στην Πετρούπολη, αλλά και οι συναυλίες που κάνουν προς τιμήν του Μάνου ο Παπακωνσταντίνου και ο Νταλάρας στην Κύπρο να βγαίνανε σε μία ολοκληρωμένη κασετίνα που να τιμά τον Μάνο Λοϊζο και να ευχαριστεί όλους αυτούς που πήγαν σε αυτές τις συναυλίες. Είδαμε τόσο νέο κόσμο που νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να χαρίσουν στις επόμενες γενιές οι δισκογραφικές και οι καλλιτέχνες ένα τέτοιο υλικό. Τέτοιες βραδιές είναι για πάντα. Για την ψυχή μας και το είναι μας. Και δεν αξίζει με τίποτα να χαθούν από κανέναν.

 

«Συναγερμός» για τη συναυλία του Γιώργου Νταλάρα στην Πάτρα
Τέτοια βραδιά ήταν και η συναυλία που έδωσε ο Γιώργος Νταλάρας στο Αρχαίο Ωδείο της Πάτρας. Επιστρέφοντας από μία λαμπρή ευρωπαϊκή περιοδεία (Μάιος 2007) και με έναν ολοκαίνουργιο δίσκο («Με το ’να πόδι στ’ άστρα και τα δυο στην κόλαση»), ήρθε στην πόλη της Πάτρας μετά από σχεδόν 5 χρόνια απουσίας του, με σκοπό να μας θυμίσει πώς είναι οι μεγάλες συναυλίες και να μας πάει στ’ άστρα. Και μάλλον τα κατάφερε... Στο πλευρό του η Μελίνα Ασλανίδου και ο ταλαντούχος Μιχάλης Τζουγανάκης με το λαούτο του.

Το Αρχαίο Ωδείο ήταν ασφυκτικά γεμάτο. Άνθρωποι κάθε ηλικίας έσπευσαν να απολαύσουν τον μεγάλο Έλληνα καλλιτέχνη, ο οποίο γνώρισε την αποθέωση από τη στιγμή που βγήκε στη σκηνή τραγουδώντας «...δεν έχω μάτια να σε δω...» («Ο ουρανός φεύγει βαρύς»)! Με αφετηρία δύο πρόσφατες δουλειές του («Έρημα Χωριά» και «Δάκρυ στο γυαλί») συνέχισε σε ένα αμιγώς «νταλαρικό» πρόγραμμα, αν μας επιτραπεί η έκφραση, με την έννοια ότι θύμισε παλιές κλασικές συναυλίες του Νταλάρα, με τα δικά του αγαπημένα τραγούδια (Κουγιουμτζής, Λοϊζος, Σπανός κά), αλλά και αναφορές στο ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι.

Στις ιδιαίτερες στιγμές της βραδιάς ανήκει σίγουρα η εκτέλεση του «El Emigrante» που ίσως θύμισε και σε κάποιους θαυμαστές του Γιώργου Νταλάρα τη συναυλία του 1987 στην Πάτρα, τότε που παρουσίαζε στον ίδιο χώρο τα «Latin». Η πρώτη εκτέλεση, επίσης, του «Θα περιμένω εδώ», από τον καινούργιο του δίσκο, έτυχε μεγάλης αποδοχής, ενώ μέρος του κοινού ήδη το γνώριζε και το σιγοτραγουδούσε. Λίγο μετά ο Γιώργος θυμήθηκε τον Άκη Πάνου: «Εφτά νομά σ’ ένα δωμά...» («Χαροκόπου 1942-1953») και όταν ξεκίνησαν οι «παραγγελιές» δεν παρέλειψε να εκτελέσει μαγικά το «Παραπονιάρικό μου». Ιδιαίτερη στιγμή ήταν επίσης και το φινάλε της συναυλίας: «Παραπονεμένα λόγια», όχι με την κιθάρα του, αλλά με μπαγλαμά!

Αξίζει να αναφέρουμε την εξαιρετική πολυπληθή ορχήστρα που πλαισίωνε τους τραγουδιστές: Γιώργος Μάτσικας (μπουζούκι), Ανδρέας Καραντίνης (μπουζούκι), Γιώργος Παπαχριστούδης (πιάνο), Θανάσης Σοφράς (μπάσο), Βασίλης Κετεντζόγλου (κιθάρα), Αποστόλης Βαγγελάκης (πνευστά), Γιώργος Κατσίκας (τύμπανα), Ανδρέας Παπάς (κρουστά), Dasho Kurti (ακορντεόν) και Γιώργος Βρανάκης (λύρα).

Η βραδιά ήταν πραγματικά ξεχωριστή και σε αυτό συνέβαλε το εκπληκτικό κοινό που ένωσε πολλές φορές τη φωνή του με τον δημοφιλή καλλιτέχνη, μεταδίδοντας το κέφι του και στον ίδιο τον Νταλάρα. Ομοίως έγινε τόσο με την Ασλανίδου όσο και με τον Τζουγανάκη που ξεσήκωσε το Ωδείο με το λαούτο του! Πολύ σπάνια πλέον συναντάει κανείς τόσο ζωντανό κοινό, με τέτοια λαχτάρα για κάθε τραγούδι! Κάπου εκεί, ανάμεσα σε στιχάκια που τραγουδούσε μια το κοινό και μια ο καλλιτέχνης, αναφώνησε εύστοχα: «Πάτρα, έχεις ταλέντο!» και ξέσπασαν όλοι σε γέλια και χειροκροτήματα.

Το πλήρες πρόγραμμα της συναυλίας (πηγή: Θανάσης Γιώγλου):

  • Oρχηστρικό
  • Ο ουρανός φεύγει βαρύς
  • Να με θυμάσαι
  • Όταν πέφτει το βράδυ
  • Νύχτα
  • Έρημα χωριά
  • Φύλλο στο νερό
  • Το μήλο
  • Σαν το μετανάστη
  • El emigrante
  • Ναι θα πω (Μ. Ασλανίδου)
  • Το λάθος (Μ. Ασλανίδου)
  • Τυφλές ελπίδες (Μ. Ασλανίδου)
  • Το προαίσθημα
  • Καράβια στη στεριά
  • Ο παλιός στρατιώτης
  • Μια βραδιά στο Λεβερκούζεν
  • Τα βεγγαλικά σου μάτια
  • Του έρωτα
  • Ήτανε μια φορά (με Μ. Τζουγανάκη – Μ. Ασλανίδου)
  • Γραμβούσα (Μ. Τζουγανάκης)
  • Πάλι πάλι (Μ. Τζουγανάκης)
  • Πόνος (Μ. Τζουγανάκης)
  • Adapar fusion (Ορχηστρικό)
  • Θα περιμένω εδώ
  • Το πεπρωμένο
  • Μ' ένα παράπονο
  • Τι σου ‘κανα και πίνεις (Μ. Ασλανίδου)
  • Στα χρόνια της υπομονής (Μ. Ασλανίδου)
  • Στην αλάνα
  • Πού 'ναι τα χρόνια
  • Το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας
  • Η μάγισσα της αραπιάς
  • Μπαξέ Τσιφλίκι
  • Χαροκόπου 1942-1453 (Στις παράγκες)
  • Ότι αγαπώ εγώ πεθαίνει
  • 'Άλλα μου λεν τα μάτια σου (Μ. Ασλανίδου)
  • Παραπονιάρικό μου
  • Τα μάτια π' αγαπώ
  • Φύγε κι άσε με (Μ. Ασλανίδου)
  • Έχω έναν καφενέ
  • Οι θαλασσινοί
  • Καλή τύχη
  • Μη μου θυμώνεις μάτια μου (με Μ. Ασλανίδου - Μ. Τζουγανάκη)
  • Παραπονεμένα λόγια
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Χτύπος γλυκόλαλης καμπάνας, μια πασχαλιά που κουβαλά μαζί της και το αεράκι του Επιτάφιου είναι για τους Έλληνες ο Πάριος. Μια ηχώ από τις γυναίκες που αγάπησε. Ένα φωτόδεντρο στην αυλή του ελληνικού τραγουδιού. Δεν είναι τυχαίο πως από πολύ νωρίς ο Καζαντζίδης μου είχε εμπιστευτεί ότι αυτόν θαύμαζε περισσότερο από τη γενιά του. Δεν είναι τυχαίο ότι Φλέρυ Νταντωνάκη, η μεγαλύτερα για μένα Ελληνίδα τραγουδίστρια, τρελαινόταν με τον Πάριο
Γιώργος Λιάνης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

19/6/1951 Πέθανε ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός
19/6/1970 Γεννήθηκε ο τραγουδιστής Αντώνης Ρέμος
20/6/1934 Γεννήθηκε η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη. Στην κινηματογραφική της καριέρα, τραγούδησε τραγούδια πολλών μεγάλων συνθετών.
20/6/1949 Γεννήθηκε στην Αρκαδία ο τραγουδιστής Βασίλης Παπακωνσταντίνου