253 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
19.06.2019
Ορφέας | Main Feed

Μουσικά ρεπορτάζ

Δώρα Παπαδοπούλου

pallas_mad_1.jpgΑνάμεσα σε 200 ή 2000 αγκαλιές; Το ίδιο κάνει ... Οι παραστάσεις του Γιώργου Νταλάρα στο Παλλάς, ήδη μετρούν ένα και πλέον μήνα. Και θα τραγουδάμε για λίγες μέρες ακόμη, μιας και μέχρι τα μέσα του Γενάρη θα απολαμβάνουμε το σπουδαίο καλλιτέχνη στη σκηνή του ανανεωμένου Αθηναϊκού θεάτρου. Όμως ο Δεκέμβρης επιφύλαξε άλλη μία ευχάριστη έκπληξη σε λίγους τυχερούς θαυμαστές του Γιώργου Νταλάρα. Ένα μυστικό κονσέρτο, όχι για βιολιά, μα για φωνή, ορχήστρα και κοινό, στη σκηνή του θεάτρου «Ροές», δώρο του MAD TV. Ο Ορφέας είχε την τύχη να βρεθεί και στα δύο. Και θα προσπαθήσουμε να στείλουμε και εσάς, τους αναγνώστες του Ορφέα, νοερά ως εκεί. Σε δύο βραδιές τόσο διαφορετικές, μα και τόσο ίδιες.

Όλα από την αρχή ...
Από νωρίς, το καφέ δίπλα στο Παλλάς είχε γίνει στέκι για παρέες νέων και μεγαλύτερων. Η αναμονή γίνεται μικρότερη με τη συζήτηση και η ώρα περνά γρήγορα μέχρι να έλθει η ώρα να γεμίσει η αίθουσα και να ακουστεί και το τρίτο κουδούνι. Το θέατρο ασφυκτικά γεμάτο, δεν πέφτει καρφίτσα. Το πρόγραμμα ξεκινά με τον «ουρανό να φεύγει βαρύς» και το Γιώργο Νταλάρα μόνο στη σκηνή σε αυτό το υπέροχο τραγούδι του Σταύρου Κουγιουμτζή. «Ένας κόμπος η χαρά μου» για τη συνέχεια, με τη μελωδία του σε ρυθμό βαλς να αποτελεί αφορμή για ένα όμορφο τάνγκο. «Υπάρχει λόγος»; Σίγουρα υπάρχει για τη νεανική παρέα των τεσσάρων. Είναι η σειρά της Δέσποινας Ολυμπίου, της Ασπασίας Στρατηγού, του Ζαχαρία Καρούνη και του Μανώλη Πασχαλίδη να σταθούν πλάϊ στο Νταλάρα στο ομώνυμο δικό του και των αδελφών Κατσιμίχα τραγούδι. Μία υπέροχη παρέα τεσσάρων νέων και πολλά υποσχόμενων ερμηνευτών, που έχουν πολλά να μάθουν αλλά και άλλα τόσα να δώσουν σ΄αυτές τις παραστάσεις. Αυτό είναι και το ξεκίνημα του «Όλα από την αρχή» με τα μάτια του Γιώργου Νταλάρα, του Σταμάτη Φασουλή και των συνεργατών τους.

«Τι να θυμηθεί και τι να ξεχάσει» ο Νταλάρας στο πρόγραμμα αυτό. Τι να βάλει και τι να αφήσει απέξω. Σαράντα χρόνια προσφοράς στο ελληνικό τραγούδι πως να χωρέσουν σε μία τρίωρη συναυλία. Το μόνο βέβαιο είναι πως έχουμε να κάνουμε με ένα πρόγραμμα ποικίλο, προσεγμένο και πάνω από όλα γεμάτο με συναίσθημα. Ένα πρόγραμμα που έχει απ΄όλα. «Θα περιμένω εδώ», «Ρίξε μία στάλα στο φεγγάρι», «Κι αν σε θέλω», «Του έρωτα». Τραγούδια από το σήμερα του ελληνικού τραγουδιού, μία φρέσκια παρακαταθήκη για το αύριο. Τραγούδια από «έρημα χωριά» παρέα με ένα «μπλουζ στο Διδυμότειχο». «Historia de un amor» και «Cancao del mar» η latin νότα στη νύχτα.

pallas_mad_2.jpg

Και μετά πάλι πίσω στα παλιά κι αγαπημένα. Χίλιες δύο μουσικές, χίλιες δύο αναμνήσεις. Κουγιουμτζής, Λοίζος, Μίκης Θεοδωράκης, Άκης Πάνου, Καλδάρας, Μαρκόπουλος, Παπαδόπουλος, Πυθαγόρας, Μικρούτσικος και τόσοι άλλοι. Τραγούδια από τη «Μικρά Ασία», τις «Μικρές πολιτείες», τα «Λιανοτράγουδα». «Που ‘ναι τα χρόνια», «Δέκα παλληκάρια», «Αχ χελιδόνι μου», «Τώρα που θα φύγεις», «Χάντρα στο κομπολόι σου», «Στην αλάνα», «Μες του Βοσπόρου τα στενά», «Οι ελεύθεροι κι ωραίοι», «Αχάριστη», «Δίχως την καρδούλα σου», «Μαρμαρωμένος βασιλιάς». Αυτά και τόσα άλλα (άλλωστε πάνω από 60 τραγούδια περιλαμβάνει το πρόγραμμα) γεμίζουν νότες και θύμησες την αίθουσα του Παλλάς, στις τρεις ώρες που κατά βάση, διαρκεί η συναυλία. Ο κόσμος πότε θυμάται, πότε σαστίζει, πότε ρωτά, πότε ενθουσιάζεται, πότε συμμετέχει ρυθμικά, πότε σιγοτραγουδά, πότε δακρύζει. «Το θυμάσαι αυτό»; «Ωραίο τραγούδι, ήμουν πιτσιρικάς όταν το πρωτοάκουσα». «Ωραίο τραγούδι, πρώτη φορά το ακούω, καινούργιο θα ΄ναι». Εμπειρίες και αναμνήσεις του σήμερα και του χθες πλημμυρίζουν το θέατρο σε κάθε ξεκίνημα της ορχήστρας.

Το απολαμβάνει ο Νταλάρας το πρόγραμμα και μαζί με αυτόν η παρέα του, οι μουσικοί του, αυτοί οι σπουδαίοι μουσικοί που τον πλαισιώνουν, και οι θεατές του. Όλα τα είδη είναι εδώ, άλλα περισσότερο, άλλα λιγότερο. Κάτι από ροκ, κάτι από latin, κάτι από ρεμπέτικο. Όλα, τραγούδια που σφράγισαν μία σπουδαία 40χρονη διαδρομή, σημάδεψαν το ελληνικό τραγούδι μέχρι το σήμερα και το αύριό του και αγαπήθηκαν από γενιές και γενιές. Κι ακόμη τραγουδιούνται ...

Ο Σταμάτης Φασουλής στις παραστάσεις αυτές ανέλαβε ένα δύσκολο έργο. Να εικονογραφήσει τα τραγούδια, προσπαθώντας να γεφυρώσει το χθες με το σήμερα. Εικόνες από τη Σμύρνη, από την καθημερινότητα του ’60, από τα jukebox και τα πάλκα, με κινούμενα σκηνικά, ηθοποιούς και χορευτές. Με την ορχήστρα των μουσικών -τι εξαιρετικοί μουσικοί στ΄αλήθεια!- πότε να συνοδεύει τον πρωταγωνιστή και την παρέα του και πότε να χάνεται πίσω από φωτεινά ή σκοτεινά παραπετάσματα. Και είναι αλήθεια πως όταν ο Νταλάρας βρίσκεται ανάμεσα στους μουσικούς του, τα πράγματα είναι σίγουρα καλύτερα. Δύσκολο τόλμημα αυτή η θεατρική απεικόνιση των τραγουδιών, εύχομαι να πετύχει. Δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα να εικονογραφήσει ή και να σκηνοθετήσει ακόμη κάποιος μία συναυλία του Νταλάρα. Πόσο μάλλον όταν αυτή είναι μία συναυλία ... από την αρχή.

Ιδιαίτερες στιγμές; Πολλές. Δύσκολα θα αφήσει κανείς, πενιές και ερμηνείες απέξω σε τούτες τις παραστάσεις. Το «Θέλω να τα πω» του Άκη Πάνου, μια μοναδική ερμηνεία . Τα «Παραπονεμένα λόγια» που φέρνουν δάκρυα στα μάτια. Τα τραγούδια του αείμνηστου Σταύρου Κουγιουμτζή, που τιμά ο Νταλάρας στο Παλλάς, όσο τους αξίζουν. «Στου Χαροκόπου», «Η Σμύρνη μάνα καίγεται». Σκληρές εικόνες, πικρή αλήθεια. Το «Μη μου θυμώνεις μάτια μου» και το «Να με θυμάσαι», δύο πανέμορφα τραγούδια που τα χωρίζουν σαράντα χρόνια μουσικής. Ίσως και να τα ενώνουν.

Από μία συναυλία του Γιώργου Νταλάρα συχνά δε λείπουν οι εκπλήξεις. Όμως, αυτή τη φορά, είναι διαφορετικά, όταν αποφασίζει να βγει για λίγο εκτός προγράμματος και να χαρίσει ένα – δύο τραγούδια από αυτά τα ξεχασμένα, τα λιγοτραγοδισμένα ή τα άγνωστα. Είναι δικές του οι στιγμές και γίνονται αμέσως δικές μας. Όπως, όταν παίρνει τη θέση του ανάμεσα στους μουσικούς του και χάνεται στις νότες του ταξιμιού για να τραγουδήσει ένα παλιό λαϊκό. Ή όπως όταν παίρνει την κιθάρα του και στέκεται με πάθος απέναντι σε μια παλιά μπαλάντα.

Το φινάλε έρχεται πάντα πιο αργά από το αναμενόμενο. Δύσκολο να προλάβει κάποιος το μετρό. Αλλά, ποιος νοιάζεται; Το «Μη μου θυμώνεις μάτια μου», το αγαπημένο του Κουγιουμτζή σηματοδοτεί το τέλος της βραδιάς. Μα ο κόσμος ζητά πάντα κι άλλο. Κι ο Νταλάρας δε χαλά χατίρι. Ένα encore, δύο θα γεμίσουν φως τις καρδιές, να ΄χουν για το δρόμο ...

Μυστικό κονσέρτο ...
Λίγο μακρύτερα από το Παλλάς, μία άλλη βροχερή νύχτα, στο μικρό θέατρο «Ροές» τα συναισθήματα ρέουν άφθονα. Μετά από μία μικρή περιπλάνηση στους δρόμους της Αθήνας, ο μυστικός τόπος της συναυλίας δεν ήταν πια κρυφός. Εδώ, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Καλή οργάνωση, δυο κερκίδες, μία ορχήστρα, λίγα μικρόφωνα, όλα σε απόσταση αναπνοής μεταξύ τους. Ένα πάρτυ για λίγους και σίγουρα πολύ τυχερούς. Και επειδή οι πρωτοβουλίες εκ του αποτελέσματος κρίνονται, τολμώ να πω πως το εγχείρημα του MAD, ενός νεανικού καναλιού, που ως τώρα έχει σημειώσει μόνο επιτυχία, αξίζει να βρει μιμητές.

pallas_mad_3.jpg

Ήδη το MAD μετρά πέντε μυστικά κονσέρτα. Όλα, συναυλίες για λίγους κληρωτούς, συνήθως με ένα ειδικό concept. Αυτό ήταν το έκτο. Ήταν μία συναυλία χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις (αν και δεν απουσίασαν εντελώς) και με ένα πρόγραμμα που μοιάζει με αυτό του Παλλάς. Όλα από την αρχή και εδώ λοιπόν. Τι κι αν έλειπαν οι διαφορετικές εκτελέσεις, οι πρωτότυπες ενορχηστρώσεις ή τα πολλά πρωτοερμηνευμένα τραγούδια; Υπήρχε καρδιά, αγάπη, διάθεση για γιορτή, για μεθύσι. Τρέλανε κόσμο ο Νταλάρας με τις ερμηνείες του εκείνο το βράδυ στο μικρό θεατράκι. Γκρέμισε πέτρες κι έχτισε κάστρα. Ένα με τους μουσικούς του, ένα με το κοινό του. Ένα κοινό που λαχταρούσε να αρπάξει την κάθε νότα και να την επιστρέψει πιο δυνατή. Και η παρέα του Νταλάρα, οι φίλοι τραγουδιστές και οι μουσικοί του, απελευθερωμένοι από τα στερεότυπα και τα πρωτόκολλα των ζωντανών εμφανίσεων και των παραστάσεων είχαν την ευκαιρία να χαρούν μία ατμόσφαιρα πρωτόγνωρη που γρήγορα έγινε οικεία και να δώσουν έναν άλλο μουσικό εαυτό. Με τους θεατές σε απόσταση αναπνοής, δεν υπήρχαν μυστικά, κι ας μας ξεγελούσε ο τίτλος της συναυλίας.

Το «Κάπου νυχτώνει», ένα ακόμη υπέροχο τραγούδι του Σταύρου Κουγιουμτζή έφερε το Γιώργο Νταλάρα στη σκηνή, όταν το ρολόι σχεδόν έδειχνε 10 το βράδυ. «Του έρωτα», το ολοκαίνουργιο «Ναύπλιο», «Ξένος» και πολλά ακόμη και το θέατρο πήρε φωτιά. Και να στη σκηνή ο Μιχάλης Τζουγανάκης, με το λαούτο και τις εκρηκτικές του πενιές να παίρνουν σβάρνα καλώδια και σύρματα. Και λίγο αργότερα, ο καλός φίλος Μπάμπης Στόκας. Με ένα αγαπημένο τραγούδι του Σταύρου Κουγιουμτζή που χάρισε στη δισκογραφία ένα πολύ όμορφο ντουέτο λίγα χρόνια πριν. «Ένας κόμπος η χαρά μου» και ένα «Μέθυσα προχθές», αμέσως μετά, αρκούσε για να περιοριστεί ο Μπάμπης Στόκας αυστηρά στο ρόλο του μαέστρου του κοινού. Μαζί και η «ανδρική» συντροφιά του Παλλάς, ο Ζαχαρίας Καρούνης και ο Μανώλης Πασχαλίδης παρέα με τη Μελίνα Ασλανίδου, τη μόνη γυναικεία παρουσία στη μυστική «τραγουδιστική» συντροφιά.

Τα τραγούδια, όλα από την αρχή, ένα – ένα πέρασαν κι από τη σκηνή του MAD Secret Concert. «Κάπου νυχτώνει», «Τα βεγγαλικά σου μάτια», «Ανεμολόγιο», «Να με θυμάσαι», «Ήτανε μια φορά», «Που ΄ναι τα χρόνια», το «Πεπρωμένο». Με την παραγγελιά του Νταλάρα στον εαυτό του, το τραγούδι «Πήγα και σου παρήγγειλα» από το δίσκο «Άπονα μάτια» να είναι η μικρή έκπληξη της μεγάλης βραδιάς. Με το «Βρέχει στη φτωχογειτονιά» να συνοδεύει τις πρώτες στάλες βροχής, λίγο πριν το φινάλε. Η δυνατή βροχή στο γυρισμό, απλά ήλθε να μας θυμίσει στίχους: ... το σακάκι μου κι αν στάζει, σου το λέω δε με νοιάζει ...

Κι αν το μυστικό κονσέρτο με το Γιώργο Νταλάρα είνα μία ανάμνηση οι παραστάσεις στο Παλλάς δεν έχουν τελειώσει. Ο Γιώργος Νταλάρας και η παρέα του θα μας κρατήσουν συντροφιά για μία ακόμη εβδομάδα, ξεκινώντας κάθε βράδυ από την αρχή. Εκεί, Σταδίου και Βουκουρεστίου γωνία, το καλό τραγούδι κάνει πιάτσα ...

 

Το MAD Secret Concert πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2007 στο θέατρο «Ροές» στο Γκάζι, στην Αθήνα. Η συναυλία έχει μαγνητοσκοπηθεί και θα μεταδοθεί αποκλειστικά από το κανάλι MAD σε χρόνο που θα προσδιοριστεί.
Οι παραστάσεις του Γιώργου Νταλάρα στο Παλλάς συνεχίζονται για μία ακόμη εβδομάδα, μέχρι την Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2008.

Καταγραφή τραγουδιών Παλλάς: Χρύσα Σωφρονά
Καταγραφή τραγουδιών MAD Secret Concert: Θανάσης Γιώγλου

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Το λαϊκό τραγούδι κάθεται απ’ έξω κρυώνει και πονάει και λεφτά δεν έχει να πληρώσει να μπει μέσα.
Θωμάς Γκόρπας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

19/6/1951 Πέθανε ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός
19/6/1970 Γεννήθηκε ο τραγουδιστής Αντώνης Ρέμος
20/6/1934 Γεννήθηκε η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη. Στην κινηματογραφική της καριέρα, τραγούδησε τραγούδια πολλών μεγάλων συνθετών.
20/6/1949 Γεννήθηκε στην Αρκαδία ο τραγουδιστής Βασίλης Παπακωνσταντίνου