116 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
14.10.2019
Ορφέας | Main Feed

Μουσικά ρεπορτάζ

Δώρα Παπαδοπούλου

Ένα όμορφο καλοκαιρινό βράδυ είναι σίγουρα ένα από τα ζητούμενα. Ο καθένας από εμάς έχει ανάγκη, ο καθένας από εμάς αξίζει ένα όμορφο καλοκαιρινό βράδυ. Είναι κάτι που ζεις, κάτι που χαίρεσαι και κάτι που θυμάσαι.  Τρία πράγματα συνωμότησαν στο να πραγματοποιηθεί ένα από αυτά. Για αρχή, ο χώρος. Αυτό το σαγηνευτικό θέατρο, το Βεάκειο, ψηλά στο λόφο του Προφήτη Ηλία, που το χαϊδεύει ο βοριάς με θέα την Καστέλα και τη θάλασσα του Πειραιά.  Ακόμη, ο σκοπός. Η ενίσχυση του συλλόγου ΚΕΘΕΑ Νόστος, ενός φορέα που μάχεται κατά των ναρκωτικών, μιας μάστιγας που κατατρώει χρόνια τώρα το πιο παραγωγικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και που δε φαίνεται να έχει τέλος.
Είναι όμως μια προσπάθεια που πρέπει να συνεχιστεί, να μη μείνει μόνη στο δύσκολο δρόμο της για να μπει επιτέλους ένα τέλος.  Είπαμε, όλοι οι άνθρωποι αξίζουν να ζουν τις χαρές της ζωής και να είναι πάντα δυνατοί πάντα μέσα στις κακοτοπιές της. Και τέλος, το μέσο. Η μουσική και  τα τραγούδια της κι ένας καλλιτέχνης με γνώση και ευαισθησία, που εδώ και τέσσερις και πλέον δεκαετίες χαράζει το δικό του ιδιαίτερο δρόμο στο μουσικό δρόμο και που πάντα ανταποκρίνεται σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες.  Ένα τέτοιο βράδυ ήταν το προχθεσινό, της Δευτέρας 12 Ιουλίου, εν έτει 2011 στα σκαλιά του Βεάκειου θεάτρου στον Πειραιά, παρέα με το Γιώργο Νταλάρα. Ο ίδιος μας είπε πρόσφατα σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Ορφέα και στον Τάσο Καραντή: “Όταν είσαι καλλιτέχνης και ζεις σε μια κοινωνία δεν κλείνεις τα μάτια στα προβλήματά της. Αντίθετα προσπαθείς να δεις πως μπορείς να βοηθήσεις.  Η διαδικασία της απεξάρτησης έχει γίνει πλέον αποδεκτή από την κοινωνία καθώς βασίζεται στην επιστημονική γνώση. Άλλωστε, υπάρχουν πολλά κέντρα απεξάρτησης που εισφέρουν μεγάλο έργο. Όμως υπάρχει ακόμα προκατάληψη. Οφείλουμε να συνεχίσουμε την προσπάθεια για να πείσουμε κοινωνία και πολιτεία ότι ο εξαρτημένος είναι ασθενής. Γι’ αυτό και χρειάζεται η προσπάθεια που καταβάλλουν τα κέντρα απεξάρτησης να έχει περισσότερη ενίσχυση. Κι από την πολιτεία βέβαια, κι από την κοινωνία των πολιτών. Γι’ αυτό κι εμείς θα είμαστε στο Βεάκειο την Τρίτη….”.

Βρέθηκα στο θέατρο λίγη ώρα πριν το ξεκίνημα. Καθόμουν σε ένα πεζούλι απέξω και χάζευα την κίνηση, περιμένοντας τη συντροφιά μου. Κόσμος πολύς, μικροί, μεγάλοι, δημοτική αστυνομία και μία μικρή κοπέλα που ζητούσε οικονομική ενίσχυση του ΚΚΕ, πράγμα σύνηθες σε τέτοια events. Κάποια στιγμή έπεσε το μάτι μου σε μία κυρία. Ανήκε στο δυναμικό του ΚΕΘΕΑ Νόστος, την πρόδιδε το καρτελάκι και τα φυλλάδια του κέντρου απεξάρτησης που μοίραζε. Άλλοι έπαιρναν πρόθυμα, άλλοι αδιαφορούσαν.  Είναι ηλίου φαεινότερο πως ο κόσμος ήταν εκεί για το Νταλάρα. Τα χρήματά του βέβαια, ήταν όντως για το Νόστο. Αυτός είναι πάντα ο συνδυασμός σε τέτοιες περιπτώσεις. Το βλέμμα της μου έλεγε πως δεν ήταν απλός παρατηρητής στο πρόβλημα. Το πρόσωπό της μου αποτυπώθηκε και δε θα το ξεχάσω.
Λίγα λεπτά πριν το ξεκίνημα μπήκα στο θέατρο.  Η καλή μέρα βέβαια, λέει ο λαός μας, από το πρωί φαίνεται. Έτσι, μιας και έκανα είκοσι λεπτά τουλάχιστον και δύο – τρεις γύρους να βρω μία θέση παρκινγκ για το μικρό και βολικό αυτοκίνητό μου, ήξερα πάνω κάτω τι θα δω. Και όντως το Βεάκειο θέατρο ήταν γεμάτο.  Από μια θέση πολύ κοντά στη σκηνή πρόλαβα να χαζέψω λίγο τους θεατές.  Ο χώρος είχε κατακλυστεί από ανθρώπους κάθε ηλικίας και μπόλικος νεαρόκοσμος περίσσευε δεξιά και αριστερά. Είναι από τις περιπτώσεις σίγουρα που η μουσική κι ένας δημοφιλής και ευαίσθητος καλλιτέχνης αρκούν για να σπρώξουν ένα βαρύ φορτίο δυο μέτρα παραπάνω στην ανηφόρα.
 
Παρέα με το Γιώργο Νταλάρα σε αυτή τη συναυλία ήταν η Μελίνα Ασλανίδου, ο Μιχάλης Τζουγανάκης σε ένα σχήμα που έχει παίξει αρκετά στην Ελλάδα και το εξωτερικό τα τελευταία χρόνια.  Μαζί τους και δώδεκα ταλαντούχοι μουσικοί. Και οι δώδεκα ήταν υπέροχοι. Είναι ο Γιώργος Παπαχριστούδης στο πιάνο, ο Γιώργος Μάτσικας και ο Νίκος Μέρμηγκας στο μπουζούκι, ο Θανάσης Σοφράς στο μπάσο, ο Χρήστος Ζέρβας στις κιθάρες, ο Δημήτρης Κωστόπουλος στα πλήκτρα, ο Γιώργος Μαρινάκης στο βιολί, ο Ντάσσο Κούρτι στο ακορντεόν, ο Αποστόλης Βαγγελάκης στα πνευστά, ο Ανδρέας Παππάς στα κρουστά, ο Γιώργος Σκορδαλός στη λύρα και ο Πέτρος Κούρτης στα τύμπανα. Και σε ένα πρόγραμμα με αρκετά τραγούδια από αυτά που συνηθίζει ο Νταλάρας να λέει τα τελευταία χρόνια, χωρίς μεγάλες εκπλήξεις, με τραγούδια που έγνεψαν στο κοινό να τα θυμηθεί και να τα τραγουδήσει που αλλά και μερικά ιδιαίτερα τραγούδια που ήλθαν να κουμπώσουν με το νόημα της βραδιάς. Πολλές και ωραίες οι επιλογές του  Νταλάρα,  σχεδόν αποκλειστικά και μόνο από τα εκατοντάδες τραγούδια που κοσμούν πια τη δισκογραφία του καλλιτέχνη παρέα με τα λαϊκά της Ασλανίδου και τους κρητικούς αυτοσχεδιασμούς του δαιμόνιου Τζουγανάκη. Και βέβαια, μοναδικές και ιδιαίτερες ερμηνείες.
 
Πριν το ξεκίνημα της συναυλίας, πήραν για λίγο το μικρόφωνο ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος του συλλόγου ΚΕΘΕΑ Νόστος. Να πουν δύο λόγια για τον αγώνα που δίνουν στο Νόστο, για την ίδια συναυλία και για τους λόγους που έγινε η πρόταση στο Γιώργο Νταλάρα να συμμετέχει. Οι δύο ομιλητές γνώριζαν πολύ καλά πως ο κόσμος αδημονούσε να ξεκινήσουν τα τραγούδια και ήταν φειδωλοί στις κουβέντες τους. Ωστόσο, είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε τόσο σε αυτές, όσο και στο πρόβλημα και την έκτασή του, διότι αυτοί οι άνθρωποι παλεύουν με το θεριό που έχει χτυπήσει και τη δική τους πόρτα και που αύριο μπορεί να βρεθεί έξω από τη δική μας. Όσο κι αν το θέμα ξεφεύγει από τα όρια ενός μουσικού άρθρου, όσο κι αν είναι ένα δύσκολο και καθόλου ευχάριστο θέμα, ένα ρεπορτάζ που αφορά μία συναυλία για τα ναρκωτικά, δε μπορεί να σταθεί μόνο στις νότες και στα τραγούδια.
Οι έρευνες που διεξάγονται τα τελευταία χρόνια από τα διάφορα κέντρα μελετών δείχνουν καθαρά πως το φαινόμενο των ναρκωτικών δεν υποχωρεί παρά εξαπλώνεται. Τα στοιχεία συχνά είναι τρομακτικά. Η ηλικία έναρξης της χρήσης πέφτει όλο και περισσότερο. Κορίτσια και αγόρια και κορίτσια δοκιμάζουν για πρώτη φορά ναρκωτικές ουσίες σε ηλικίες μικρότερες των δεκατεσσάρων ετών. Την ίδια στιγμή οι ποσότητες χρήσης κοκαΐνης  αυξάνονται αλματωδώς. Η πρώτη ένεση ηρωίνης έρχεται για τους περισσότερους πριν τα δεκαοκτώ τους χρόνια. Σε μία ηλικία λίγο πάνω από τα είκοσι χρόνια που πολλοί νέοι άνθρωποι ξεκινούν φιλίες και σχέδια με όνειρα και οράματα, οι συνομήλικοί τους που έχουν πέσει στα δίχτυα των ναρκωτικών είναι ανθρώπινες σκιές που ζητούν τρόπο να απεξαρτηθούν και να απαλλαγούν από τον εφιάλτη. Πάνω από δύο εκατομμύρια είναι ο αριθμός των Ευρωπαίων πολιτών που είναι χρήστες σκληρών ναρκωτικών. Κάθε χρόνο, σχεδόν 10,000 άνθρωποι πεθαίνουν στην ήπειρο που ζούμε από τη χρήση τους. Την ίδια στιγμή παντού, άνθρωποι που ζουν ανάμεσά μας πλουτίζουν από το ξέπλυμα του βρώμικου χρήματος που προέρχεται από αυτό το γεμάτο ουσίες αίμα.
Ωστόσο, την ίδια στιγμή στον Πειραιά, και αλλού βέβαια, κατοικεί και η ελπίδα. Το KEΘEA Νόστος είναι μία θεραπευτική κοινότητα, ανάμεσα σε πολλές άλλες, που καλύπτει τις ανάγκες ενήλικων χρηστών και των οικογενειών τους στις περιοχές του Πειραιά και γενικότερα της νότιας Ελλάδας, από το 1993. Τα προγράμματα του Νόστου προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την εξάρτηση από τα ναρκωτικά με υπηρεσίες συμβουλευτικής και θεραπείας απεξάρτησης, υποστήριξη της οικογένειας, φροντίδα για θέματα υγείας και νομικών εκκρεμοτήτων, με εκπαίδευση και επαγγελματικό προσανατολισμό, με κοινωνική επανένταξη. Ολόκληρο το πρόγραμμα βασίζεται στην ψυχική τόνωση του κάθε χρήστη και την ισότιμη επανένταξή του στην κοινωνία χωρίς τη χρήση φαρμάκων ή άλλων ουσιών. Ας δώσουμε, φίλοι μου, τη σημασία και τη στήριξη που πρέπει τόσο στο πρόβλημα, όσο και στις προσπάθειες που γίνονται για την αντιμετώπισή του. Όλα είναι δρόμος και κανείς δεν εγγυάται στη ζωή πως δε θα έρθει η ώρα να περάσουμε από εκεί. 
 












 
Ο Νταλάρας είναι ένας καλλιτέχνης με ευαισθησία. Και πλήθος άλλοι βέβαια καλλιτέχνες του τόπου μας, αλλά εδώ μιλάμε για το Νταλάρα. Η συμβολή του σε τέτοιες προσπάθειες είναι ιδιαίτερα σημαντική. Όσο κι σε κάποιους φαίνεται αδιάφορο, ή και σε άλλους ύποπτο δεν παύει να είναι η αλήθεια. Στις μέρες μας, που το χρήμα αποτελεί την κινητήριο δύναμη στα πάντα και είναι πια και πολύ ακριβό, το να συγκεντρώσει χρήματα μία οργάνωση ή ένας σύλλογος που δρα υποστηρικτικά σε μεγάλα κοινωνικά θέματα δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Το βλέπουμε στην καθημερινότητά μας. Ας σκεφτούμε λίγο μόνο πόσο σημαντική είναι η προσφορά καλλιτεχνών, όπως είναι ο Νταλάρας σε τέτοιους σκοπούς που έχουν ανάγκη τη κατά καιρούς έκτακτη χρηματοδότηση από παρόμοια καλλιτεχνικά γεγονότα. Ας γίνουμε όλοι λίγο περισσότεροι κριτικοί και ευαίσθητοι και λιγότερο εμπαθείς και αδιάφοροι.
 

Η συναυλία ξεκίνησε με ένα ορχηστρικό ποτ πουρί από τους μουσικούς. Γρήγορα, ο Γιώργος Νταλάρας βρέθηκε στη σκηνή, εν μέσω ενός δυνατού και παρατεταμένου χειροκροτήματος, ξεκινώντας με ένα τραγούδι για φίλους. Μετά από δυο λόγια για την ανάγκη να σταθούμε όλοι δίπλα στους χρήστες ναρκωτικών και στην προσπάθειά τους να απεξαρτηθούν που συνοψίζονται στη φράση “Δεν ξέρω πως είναι οι ουσίες, ήμουν πάντα μακριά από αυτά, ξέρω όμως, όπως και όλοι, πως είναι να βλέπεις τον άνθρωπο σου να λιώνει”, το Βεάκειο πλημμύρισε με μουσική.
Η συναυλία συνολικής διάρκειας περίπου δύο ωρών, κίνησε χωρίς διάλειμμα ως το τέλος. Ανάμεσα στην κοινή παρουσία και των τριών στη σκηνή, έμειναν μόνοι, τόσο η Μελίνα Ασλανίδου με το “Ναι θα πω” (Νίκος Αντύπας, Λίνα Νικολακοπούλου), το  “Λάθος” (Αντώνης Βαρδής, Βίκυ Γεροθόδωρου) και το γνωστό κι αγαπημένο “Τι σου ‘κανα και πίνεις” (Μίμης Πλέσσας, Λευτέρης Παπαδόπουλος), όσο και ο Μιχάλης Τζουγανάκης με το “Φωτιά μου” από τον πιο πρόσφατο δίσκο του. Όσο για το Νταλάρα, δύο ώρες ήταν αρκετές για μία διαδρομή σε ολόκληρη την προσωπική του δισκογραφία από τα πρώτα του τραγούδια με τον Κουγιουμτζή μέχρι τους πιο πρόσφατους δίσκους του. Τραγούδια και στίχοι του Καλδάρα, του Κουγιουμτζή, του Πάνου, του Δημητρίου, του Μαρκόπουλου, του Σπανού, του Λευτέρη Παπαδόπουλου, του Μικρούτσικου, του Τριπολίτη, του Μπρέγκοβιτς που κάποτε πρωτομπήκαν στις καρδιές μας με τη φωνή του Νταλάρα, χρόνε αδίστακτε, και σήμερα εξακολουθούν να είναι εκεί με την ίδια φωνή.
 
Setlist ...
Γι΄αυτό υπάρχουνε οι φίλοι (Ανδρέας Κατσιγιάννης, Ισαάκ Σούσης) Γιώργος Νταλάρας
Όταν πέφτει το βράδυ (Μιχάλης Κουμπιός, Νίκος Σταθόπουλος) Γιώργος Νταλάρας, Μελίνα Ασλανίδου
Άστρα μη με μαλώνετε (παραδοσιακό) Γιώργος Νταλάρας, Μιχάλης Τζουγανάκης
Μια βραδιά στο Λεβερκούζεν (Γιώργος Νταλάρας, Μάνος Ξυδούς) Γιώργος Νταλάρας, Μιχάλης Τζουγανάκης, Μελίνα Ασλανίδου
Ο δρόμος είναι δρόμος (Άκη Πάνου) Γιώργος Νταλάρας
Πάμε γι΄αλλού (Γιώργος Ζήκας) Γιώργος Νταλάρας
Ναι θα πω (Νίκος Αντύπας, Λίνα Νικολακοπούλου) Μελίνα Ασλανίδου
Αν υπάρχει λόγος (Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας) Γιώργος Νταλάρας
Παλιός στρατιώτης (Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Ισαάκ Σούσης) Γιώργος Νταλάρας
Το παλτό (Ηλίας Λιούγκος, Ζωή Παναγιωτοπούλου) Γιώργος Νταλάρας
Θα περιμένω εδώ (Μιχάλης Χατζηγιάννης, Νίκος Μωραΐτης) Γιώργος Νταλάρας
Τα βεγγαλικά σου μάτια (Στάμος Σέμσης, Μιχάλης Μπουρμπούλης) Γιώργος Νταλάρας
Έγινες πουλί (Γιάννης Τριανταφυλλίδης, Λευτέρης Χαψιάδης) Γιώργος Νταλάρας
Ήτανε μια φορά (Σταύρος Ξαρχάκος, Κώστας Φέρρης) Μιχάλης Τζουγανάκης, Γιώργος Νταλάρας
Φωτιά μου (Μιχάλης Τζουγανάκης) Μιχάλης Τζουγανάκης
Αστράφτει (Μιχάλης Τζουγανάκης)  Μιχάλης Τζουγανάκης
Στυλίτης  Μιχάλης Τζουγανάκης, Μελίνα Ασλανίδου
Κι αν σε θέλω (Γκόραν Μπρέγκοβιτς, Μιχάλης Γκανάς) Γιώργος Νταλάρας, Μελίνα Ασλανίδου
Καράβια στη στεριά (Μίνως Μάτσας, Μιχάλης Γκανάς) Γιώργος Νταλάρας
Το πεπρωμένο (Βασίλης Δημητρίου) Γιώργος Νταλάρας
Μ' ένα παράπονο (Δήμος Μούτσης, Νίκος Γκάτσος) Γιώργος Νταλάρας
Κληρώθηκα (Γιώργος Ζήκας) Γιώργος Νταλάρας
Το μήλο (Dasho Kurti, Αγαθή Δημητρούκα)  Γιώργος Νταλάρας, Μελίνα Ασλανίδου
Τι σου κανα και πίνεις (Μίμης Πλέσσας, Λευτέρης Παπαδόπουλος)  Μελίνα Ασλανίδου
Το λάθος (Αντώνης Βαρδής, Βίκυ Γεροθόδωρου) Μελίνα Ασλανίδου
Κάποτε όρκο δώσαμε (Κρητικό παραδοσιακό, στίχοι: Μιχάλης Τζουγανάκης) Μιχάλης Τζουγανάκης
Ο πόνος (Κρητικό παραδοσιακό)  Μιχάλης Τζουγανάκης
Οι ελεύθεροι κι ωραίοι (Σταύρος Κουγιουμτζής , Μάνος Ελευθερίου) Γιώργος Νταλάρας
Παραπονεμένα λόγια (Γιάννης Μαρκόπουλος, Μάνος Ελευθερίου) Γιώργος Νταλάρας
Στην αλάνα (Γιάννης Σπανός, Λευτέρης Παπαδόπουλος) Γιώργος Νταλάρας
Στα χρόνια της υπομονής (Σταύρος Κουγιουμτζής , Μάνος Ελευθερίου) Γιώργος Νταλάρας, Μελίνα Ασλανίδου
Που 'ναι τα χρόνια (Σταύρος Κουγιουμτζής, Άκος Δασκαλόπουλος) Γιώργος Νταλάρας
Καλή τύχη (Απόστολος Καλδάρας) Γιώργος Νταλάρας (παρουσίαση ορχήστρας) Γιώργος Νταλάρας

Encore ...
Την πόρτα ανοίγω το βράδυ (Μίκης Θεοδωράκης, Τάσος Λειβαδίτης) Γιώργος Νταλάρας
Ανεμολόγιο (Θάνος Μικρούτσικος, Κώστας Τριπολίτης) Γιώργος Νταλάρας
Σκόνη (Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Μιχάλης Μαρματάκης) Γιώργος Νταλάρας
 










Έχω παρακολουθήσει πολλές συναυλίες του Νταλάρα, ωστόσο είχα καιρό να βρεθώ τελευταία σε συναυλία του. Εξακολουθεί να είναι ένας αιώνιος έφηβος. Με φωνή που κοντράρει το χρόνο στα ίσια, με μουσική μνήμη καθόλου επιλεκτική, με λόγο αιχμηρό και με ερμηνείες που κρύβουν δύναμη, πάθος και μεγάλη αγάπη ήταν δίχως άλλο ο μεγάλος πρωταγωνιστής. Κι αυτό φάνηκε στο χειροκρότημα. Τελευταίο τραγούδι της setlist, το “Καλή τύχη” του Απόστολου Καλδάρα, στο μέσον του οποίου ο Γιώργος Νταλάρας παρουσίασε την ορχήστρα του, πάντα συνεπής σε αυτό το ραντεβού με τα ονόματα των μουσικών του. Η συναυλία όμως δεν έμελλε να τελειώσει εκεί. Διότι, λίγο πριν πέσει οριστικά η αυλαία, τα τρία encore έκρυβαν σχεδόν ολόκληρη τη μαγεία της βραδιάς. Αφιέρωσε στο Νόστο δύο τραγούδια, το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη “Την πόρτα ανοίγω το βράδυ” σε ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη και τη “Σκόνη” των Μαχαιρίτσα και Μαρματάκη που είχα χρόνια να ακούσω. Ανάμεσα στα δύο, με την επισήμανση “Είπαμε ένα για τα καλά μας, να πούμε τώρα κι ένα για τα χάλια μας” τραγούδησε μοναδικά το “Ανεμολόγιο” των Θάνου Μικρούτσικου και Κώστα Τριπολίτη.
Κάπου εκεί παίχθηκε η τελευταία πράξη μιας ακόμη όμορφης μουσικής βραδιάς. Αυτή τη φορά, ο Γιώργος Νταλάρας δε καληνύχτισε τους θεατές στα σκαλιά του Βεάκειου με το γνωστό τρόπο και το γνωστό αγαπημένο τραγούδι (“Μη μου θυμώνεις μάτια μου” του Σταύρου Κουγιουμτζή) που συνήθως κρατά για τα φινάλε των συναυλιών. Ωστόσο, θα προτιμήσω αυτό να το εκλάβω ως καλό οιωνό κι ως ένα μήνυμα γι’ αυτά που έρχονται και εύχομαι να μην είναι λίγα. Εις το επανιδείν φίλε Γιώργο. Με δύναμη, με πάθος και με ευαισθησία.
 
Φωτογραφίες: Χρύσα Σωφρονά
 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πατρίδα είναι αυτό που αντέχει η καρδιά του κάθε ανθρώπου να υπερασπιστεί.
Γιώργος Νταλάρας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

14/10/1952 Γεννιούνται οι τραγουδοποιοί Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας
14/10/2004 Πέθανε ο τραγουδιστής και ηθοποιός Βλάσης Μπονάτσος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS